တနလၤာေန ့က ဘာျဖစ္လို ့တနဂၤေႏြမျဖစ္ရတာလဲဆိုတာ
မင္းရွင္းျပဖို ့မလိုဘူး
မင္းထိုင္ခံုမွာထိုင္ျပီး
ငါတို ့အတြက္တိတ္တိတ္ေနေပးပါ။

`ကတၱီပါလမ္းခြဲ´ေတြဘာေတြလုပ္မေနပါနဲ ့
ကိုယ္ယံုၾကည္ရာ ယံုၾကည္လို ့ရတဲ့အခြင့္ကိုေတာ့
မင္းလည္းၾကိဳက္တယ္မဟုတ္လား။

`ရိုးသားမႈ´ ဆိုတာအေျပာလြယ္သေလာက္
အလုပ္ခက္တယ္၊
မဟုတ္တာ မဟုတ္တဲ ့အေၾကာင္းပံုစံေရႊ ့ျပ
ကိုယ့္တစ္ကိုယ္စာ လမ္းမွာ အံၾကိတ္ေလွ်ာက္ရံုကလြဲလို ့
မင္းကဘာေတြေစာဒကတက္ခ်င္ေသးလို ့လဲ။
(ေရေႏြးၾကမ္းပူလွ်င္ မႈတ္ေသာက္ပါ.)

ကိုယ့္ျမိဳ ့ထဲကိုယ္လမ္းေပ်ာက္တဲ့
မ်က္ေစ့သူငယ္နဲ ့ျမိဳ ့သားဟာလည္း ငါပါပဲ
ကိုယ့္အေၾကာင္း သူမ်ားေတြမသိေစနဲ ့
ထိန္းမနိုင္ သိမ္းမရ အိမ္မက္ေတြ
ဒလေဟာျပဳတ္က်..
မင္းစကားလံုးေတြ က်န္းမာပါစ
အိပ္ခ်ိန္စားခ်ိန္ နဲ ့ကစားခ်ိန္ေတြမွန္ပါစ
စကားေတြက သက္လံုေကာင္းျပီး
နည္းစနစ္မွန္ဖို ့လို တယ္။

အျမစ္ကဆြဲအႏုတ္ခံလိုက္ရတဲ့ညကိုထားရစ္ေတာ့
အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ ငါလည္းအိမ္ျပန္ရမွာပဲေလ...။

ဒီသီခ်င္းေလးကို အမ်ားနားေထာင္ေစခ်င္လို႕တင္လိုက္တာပါ...။ ေကာင္းတယ္လို႕ ယူဆလို႕ပါ ...။

ေတးေရး - အ႐ိုး

ေတးဆို - ဓီရာမိုရ္

အိမ္ေခါင္မိုးက မိုးမလံုလည္း … ငါတို႔လံုး၀ စိတ္မကုန္ပါ …
ေရခံခြက္ေအာက္ မိုးစက္တေပါက္ေပါက္ က်သံ … တြံေတးႀကီး ေတးသံလား …
အေမဆင္ျမန္းတဲ့ နန္းေဆာင္အို ကိုေရႊသၾကားမင္း ဗိမာန္မို႔ …
စင္တင္ဇာတ္ထုတ္ထဲက အေကာင္းစားတိုက္အိမ္ … တစ္လံုးနဲ႔ မလဲပါဗ်ိဳ႕ …
ေရႊေျမအိုးမည္း ႏႈတ္ခမ္းရယ္တို … ဆာေနၾကတဲ႔ ၀မ္းေတြစို …
အခုရထားတဲ႔ ေလာကစည္းစိမ္ … နတ္ျပည္နဲ႔ မလဲဘူး …

အေမ ေကာက္ညွင္းဆန္ လက္တစ္ဆုပ္ေပါင္း ႏွမ္းေထာင္းရင္ …
နတ္ေပးတဲ့ ၾသသဓေဆး … အတိတ္ အနာဂတ္နဲ႔ ပစၥဳပၸန္မွာ …
တို႔ အိမ္က မခြဲေၾကး … ပညာမတတ္ ဉာဏ္နည္းတဲ႔ ဆင္းရဲသားေတြလို႔ …
ေကာင္းခ်ီးၾသဘာေပး … စိတ္မဆင္းရဲဘူးေဟ့ တို႔အိမ္ …
တစ္ေခါက္ေလာက္ မင္းလာၾကည့္ေတာ့ … သူငယ္ခ်င္း …

မဟာေဂါဏ ဘို႔လည္ေထာင္ … စူဠေဂါဏ ေနာက္အငယ္ေကာင္ …
အတူတစ္က်င္းထဲစားတဲ႔ တို႔ရဲ႕ႏြားႏွစ္ေကာင္ … အေမ႔ရဲ႕ သားေတာ္ေမာင္ …
မဟာအႏၶအစ္ကို႔နာမည္ … စူဠအႏၶ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ …
အႏွိမ္ခံ ေတာသားေက်ာမြဲ ဦးေႏွာက္နည္းလည္း … အေမ့ရဲ႕ အားေတြပဲ …
ညီမေလးက ႏွီးထိုင္ျဖာ … အဘက ေဆးတစ္ဆံုဖြာ …
ေမွာင္ရီလရိပ္ေအာက္က တိတ္တဆိတ္ညေတြမွာ …
အေမ့ရဲ႕ တရားသံနာ … လူဟာဘယ္ေလာက္ထိ အသက္ရွင္လဲ …
ဘယ္ေလာက္အမ်ားဆံုး ရႏိုင္လဲ … အခုရထားတဲ႔ ေလာကစည္းစိမ္ေတြ …
ဘယ္ေလာက္ ၾကာၾကာ ၿမဲမလဲ …

လူဟာ ေလာဘတရားနဲ႔ ငရဲလမ္းသြားတဲ႔ … ဒုကၡယက္ေကာင္မ်ား …
အတိတ္ အနာဂတ္နဲ႔ ပစၥဳပၸန္မွာ … တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲၾက …
ပညာမတတ္ ဉာဏ္နည္းတဲ႔ ဆင္းရဲသားေတြလို႔ …
ႏွာေခါင္း႐ံႈ႕ လက္ခါမလား … စိတ္မဆင္းရဲဘူးေဟ့ တို႔အိမ္ …
တစ္ေခါက္ေလာက္ မင္းလာၾကည့္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း …


သီခ်င္းေလးကို ဒီေနရာကေနေဒါင္းလုိက္ပါ .....။

ကဗ်ာစာအုပ္ထဲသို ့က်ားသစ္တစ္ေကာင္၀င္လာေနသည္

ေထာင့္က်ဥ္းမ်ားကိုျမင္ေတြ ့ကတည္းက ဂ်ီၾသေမၾတီ ဘာသာရပ္ကို မေျဖဆိုေတာ့ရန္

ကၽြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါသည္။

တစ္ခါတစ္ရံ သိပ္အထီးက်န္ဆန္ေနတယ္ မထင္ဘူးလား

မွန္ထဲမွာလို လူေတြၾကားမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပံဳးၾကည့္၊မဲ့ၾကည့္၊ပဋိဇီ၀စကားေျပာၾကည့္

အမည္ကေတာ့ .....ေမးေတာ့မွေျဖပါ။

ကၽြန္ေတာ္ တမင္ခက္ခဲေအာင္လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူး

ဒီမွာၾကည့္ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြ ဘယ္သူ ့ကိုမဆို ဘယ္သူနဲ ့မဆို

လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ ဖက္လွည္းတကင္း ရင္းႏွီးဆက္ဆံခ်င္သူပါ

ခက္တာကကၽြန္ေတာ့္မွာ အခ်က္အလက္ေတြလည္းမျပည့္စံု

ရွိသမွ်ကလည္း ကို ့ယို ့ကားယား ၊ဒီၾကားထဲမွားတြဲခ်ိတ္

ကိုယ့္အခ်က္အလက္နဲ ့ကိုယ္ပက္လက္လန္၊အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္မွာ

အၾကိမ္ၾကိမ္ ခလုတ္တိုက္....။

ဘာသာစကားနဲ ့ကာလတရားဆံုဆည္းၾကတဲ့ စိတ္ျပင္မွာ

ဘာသာစကားနဲ ့ကာလတရား ကိုယ့္ကိုထြန္ယက္သြားၾကတာ

သစ္ခက္နဲ ့ပြင့္ရြက္လို ကိုယ့္ကို ယွက္ဖြဲ ့သြားၾကတာ...။

ေရာင္းကုန္ရဲ့ လူ ့တန္ဖိုး ကို စြဲလန္းျခင္းေ၀ဒနာနဲ ့လက္က်န္လက္ကိုင္အမွန္တရား

တျမိဳျမိဳ.....တစို ့စို ့.......။

ပံုေသမရွိတဲ့ ေသပံုေသနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး တို ့ရဲ့ကၾကိဳးေအာက္မွာဘယ္ဟာနဲ ့ေစ်းတည့္မလဲ..။

”ထီထိုးတာ လူေပါက္သြားတယ္” လို ့ၾကားတယ္

မႏွဲေလးျဖစ္ျဖစ္၊အဘဘိုးမင္းေခါင္ျဖစ္ျဖစ္၊မင္းၾကီးမင္းေလးနဲ ့ျဖစ္ျဖစ္၊ကိုၾကီးေက်ာ္နဲ ့ျဖစ္ျဖစ္..........ျဖစ္ျဖစ္

ေစ်းမဆစ္နဲ ့.....ေတာင္းရင္ေပးလိုက္...။

ေငြေၾကးလား၊ၾကင္နာမႈလား၊ေရာဂါလား

အဲဒီထဲမွာ အတုျဖစ္ျဖစ္ အခ်စ္ကေလး နည္းနည္းမပါဘူးလား

မိုးသားမ်ားညို ့လာခိုက္....။

တံခါးဟင္းလင္းပြင့္က်န္ခဲ့သည္လား ေစ့ေစ့တင္းပိတ္က်န္ရစ္သည္လား

မမွတ္မိ္ေတာ့ပါ...။

က်က်နနထိုင္ေနမိတဲ့ ထိုခဏဟာလည္း ဆည္းဆာအိုအို

ျဖစ္ေနတတ္ျပန္ရဲ့...။

လည္ေညာင္းေအာင္ေမာ့္ၾကည့္မွ ျမင္ေနက်ေကာင္းကင္တစ္စကို

စနိုးစေနာင့္ေငးေၾကာင္မိျပန္......။

ေဟာင္းျမည့္ေနတဲ့ သကၠရာဇ္ေတြ ၊ေပါက္ျပဲေနတဲ့ရာသီဥတုေတြ

၀ါက်င့္ႏြမ္းေရာ္ေနတဲ့ သံစဥ္ေတြ

ထိုင္းမိႈင္းေလးလံေနတဲ့ စာသားေတြ....။