အတိတ္သည္ၾကိဳးျဖစ္ကာ လည္ပင္းကိုတင္းတင္းရစ္သည္။ ျပယ္လြင့္ေသာအေရာင္ မ်ားတစ္ဖန္ ရႊန္းစုိေတာက္ပလာသည္မွာမယံုႏိုင္စရာတစ္ခုမဟုတ္။ တိ္တ္ဆိ္တ္သြားေသာ အခါအသံေတြျပန္ေပၚလာသည္။ပ်က္ယြင္းကိ်ဳးပ်က္သြားေသာစကားလံုးမ်ားသည္ အေၾကာင္းအရာ အသစ္မ်ားကိုယူေဆာင္လာသည္။ ထိုအရာသည္ မာယာျဖစ္၏။
တျခားသူမ်ားအတြက္ အမွန္တရားသည္ ငါ့အတြက္မႈိင္းပါ ေၾကကြဲဖြယ္မုသားျဖစ္၏
ဟုတစ္စံုတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးသလိုရွိ၏။ ငါဘယ္မွာလဲ...... စူးရဲလင္းလက္ေသာ ကာရန္မ်ားအတြင္းမွာ ကဗ်ာသည္နစ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့၏။ ေတာက္ပေလးလံေသာ အေရာင္မ်ားအတြင္းမွာ ပန္းခ်ီသည္ နစ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့၏။ ၾကီးၾကယ္ခမ္းနားေသာ အနက္ေတြၾကားမွာစကားလံုးသည္ နစ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့၏။ ႏွလံုးသားသည္ငွက္ငယ္၏ ႏွလံုးသားလို ရိုးသားေခါင္းမာစြာတစိုက္မတ္မတ္၊ မနက္ခင္းေတးသီ၊ တစ္ေနကုန္ပ်ံသန္း၊ ညေနခ်မ္းမွာႏြမ္းလ်စြာတစိုက္မတ္မတ္၊ အေျပာင္းအလဲမရွိဘ၀ဆိုတာ ဆန္းျပားေထြထူးေသာအရာလား၊ ဘယ္ေလာက္အထိထူးေထြဆန္းျပားနိုင္လဲ...။ ေတာအုပ္သစ္ပင္ေတြၾကားမွာဇာပ၀ါေ၀ွ ့ ရမ္းသလိုျမဴေတြတန္းေန၏။
၀ိုး၀ါးမသဲကြဲျခင္း သည္အလွတရားျဖစ္သည္။ ဘ၀မွာအဆင္ေျပ ညီညြတ္တာဘာရွိသလဲ....
အဆင္မေျပျခင္း၊ မညီညြတ္ျခင္းတို ့၏ ဟိုဘက္မွာ.....။
အခ်ိဳ ့သူမ်ား အမွတ္လိုခ်င္ၾကသည္။ ဘာလိုခ်င္ျပန္ျပီလဲ......။ေလာကမွာမိဘေမတၱာကလြဲလို ့ ဘာမွအလကားမရ......
တန္ရာတန္ေၾကးေပးၾကရသည္ ခ်ည္းသာျဖစ္သည္။
အေမ့ ကိုခ်စ္သည္၊ ျဖဴ႕ ကိုခ်စ္သည္၊ ေဒၚေမရွင္ကိုခ်စ္သည္၊ ကေနာင္မင္းသားၾကီးကိုခ်စ္သည္၊ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းကိုခ်စ္သည္၊ကဗ်ာကိုခ်စ္သည္၊ ေဆာင္းရာသီကိုခ်စ္သည္၊ ပုဂံကိုခ်စ္သည္၊ လေရာင္ကိုခ်စ္သည္၊ ဟိုဘက္လမ္းကေတာင္မေရာက္ ေျမာက္မေရာက္ေကာင္မေလးကိုခ်စ္သည္။ ျမ၀တီမင္းၾကီးဦးစကိုခ်စ္သည္.... တရားမွ်တမႈကိုခ်စ္သည္။ ခ်စ္တာေတြမ်ားေနျပီ၊ မုန္းတာေတြေျပာပါလား ေျပာလာရင္ေတာ့ ..... ကၽြန္ေတာ္ ဒီေနရာမွာရပ္သင့္ျပီ...။
တျခားသူမ်ားအတြက္ အမွန္တရားသည္ ငါ့အတြက္မႈိင္းပါ ေၾကကြဲဖြယ္မုသားျဖစ္၏
ဟုတစ္စံုတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးသလိုရွိ၏။ ငါဘယ္မွာလဲ...... စူးရဲလင္းလက္ေသာ ကာရန္မ်ားအတြင္းမွာ ကဗ်ာသည္နစ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့၏။ ေတာက္ပေလးလံေသာ အေရာင္မ်ားအတြင္းမွာ ပန္းခ်ီသည္ နစ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့၏။ ၾကီးၾကယ္ခမ္းနားေသာ အနက္ေတြၾကားမွာစကားလံုးသည္ နစ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့၏။ ႏွလံုးသားသည္ငွက္ငယ္၏ ႏွလံုးသားလို ရိုးသားေခါင္းမာစြာတစိုက္မတ္မတ္၊ မနက္ခင္းေတးသီ၊ တစ္ေနကုန္ပ်ံသန္း၊ ညေနခ်မ္းမွာႏြမ္းလ်စြာတစိုက္မတ္မတ္၊ အေျပာင္းအလဲမရွိဘ၀ဆိုတာ ဆန္းျပားေထြထူးေသာအရာလား၊ ဘယ္ေလာက္အထိထူးေထြဆန္းျပားနိုင္လဲ...။ ေတာအုပ္သစ္ပင္ေတြၾကားမွာဇာပ၀ါေ၀ွ ့ ရမ္းသလိုျမဴေတြတန္းေန၏။
၀ိုး၀ါးမသဲကြဲျခင္း သည္အလွတရားျဖစ္သည္။ ဘ၀မွာအဆင္ေျပ ညီညြတ္တာဘာရွိသလဲ....
အဆင္မေျပျခင္း၊ မညီညြတ္ျခင္းတို ့၏ ဟိုဘက္မွာ.....။
အခ်ိဳ ့သူမ်ား အမွတ္လိုခ်င္ၾကသည္။ ဘာလိုခ်င္ျပန္ျပီလဲ......။ေလာကမွာမိဘေမတၱာကလြဲလို ့ ဘာမွအလကားမရ......
တန္ရာတန္ေၾကးေပးၾကရသည္ ခ်ည္းသာျဖစ္သည္။
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုရဖို ့ ဘ၀၏အစိတ္အပိုင္း အေတာ္မ်ားမ်ားေပးလိုက္ရသည္ကို လူတိုင္းမသိနိုင္...။
အဆင္ေျပညီညြတ္မႈတစ္ခုအတြက္ ေဒါသႏွင့္ေမာဟ ကုန္ေသတၱာ ေျခာက္လံုးစာေလာက္ေပး လိုက္ရသည္။ သူမအတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀ကို တစ္ျခမ္းဖဲ့ျပီးေပးခဲ့ရသည္...။ ေကာက္ေကြ႕ ေသာအာကာသဟင္းလင္းျပင္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို့အားလံုး မ်က္စိတစ္ဖက္မွိတ္ေပးခဲ့ ၾကရသည္။ ခ်စ္ျခင္းႏွင့္မုန္းျခင္းတို႕ သည္မိမိဖာသာ လက္မွတ္ေရးထိုးထားေသာ ေၾကျငာခ်က္မ်ားသာျဖစ္၏။အေမ့ ကိုခ်စ္သည္၊ ျဖဴ႕ ကိုခ်စ္သည္၊ ေဒၚေမရွင္ကိုခ်စ္သည္၊ ကေနာင္မင္းသားၾကီးကိုခ်စ္သည္၊ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းကိုခ်စ္သည္၊ကဗ်ာကိုခ်စ္သည္၊ ေဆာင္းရာသီကိုခ်စ္သည္၊ ပုဂံကိုခ်စ္သည္၊ လေရာင္ကိုခ်စ္သည္၊ ဟိုဘက္လမ္းကေတာင္မေရာက္ ေျမာက္မေရာက္ေကာင္မေလးကိုခ်စ္သည္။ ျမ၀တီမင္းၾကီးဦးစကိုခ်စ္သည္.... တရားမွ်တမႈကိုခ်စ္သည္။ ခ်စ္တာေတြမ်ားေနျပီ၊ မုန္းတာေတြေျပာပါလား ေျပာလာရင္ေတာ့ ..... ကၽြန္ေတာ္ ဒီေနရာမွာရပ္သင့္ျပီ...။
